சைரன் விமர்சனம்

கொலை குற்றவாளியான ஜெயம் ரவி, பல வருட சிறை தண்டனைக்குப் பிறகு இரண்டு வாரம் பரோலில் வெளியே வருகிறார். தாய் இல்லாத அவரது மகள் அவர் மீது கடும்போகத்தில் இருப்பதோடு, அவரை பார்க்கவே விரும்பாமல் தனது உறவினர் வீட்டுக்கு சென்றுவிடுகிறார். 

இதற்கிடையே, ஜெயம் ரவி சந்திக்கும் சில பெரும்புள்ளிகள் கொலை செய்யப்பட, அதற்கு அவர் தான் காரணம் என்று போலீஸ் இன்ஸ்பெக்டர் கீர்த்தி சுரேஷ் அவரை கைது செய்து தண்டனை பெற்றுக் கொடுக்க முயற்சிக்கிறார். ஆனால், அந்த கொலைகளை தான் செய்யவில்லை என்று கூறும் ஜெயம் ரவி, அதற்கான சரியான ஆதரங்களை நீதிபதி முன்பு சமர்ப்பித்து தப்பித்துவிடுகிறார். 

ஜெயம் ரவி தான் கொலையாளி என்பதில் உறுதியாக இருக்கும் கீர்த்தி சுரேஷ், அவருக்கு தண்டனை வாங்கிக் கொடுக்கும் முயற்சியில் தீவிரம் காட்டுகிறார். இறுதியில் வெற்றி பெற்றது ஜெயம் ரவியா? அல்லது கீர்த்தி சுரேஷா?, ஜெயம் ரவி கொலை குற்றவாளியானது எப்படி?, அவரது மகள் அவரை வெறுப்பது ஏன்? போன்ற கேள்விகளுக்கான பதில்களை சுவாரஸ்யமாக சொல்வது தான் ‘சைரன்’.

படம் தொடங்கிய உடனே நம்மை கதைக்குள் இழுத்துவிடும் இயக்குநர் அந்தோணி பாக்யராஜ், அடுத்தடுத்த காட்சிகளை  திருப்பங்களோடு நகர்த்தி சென்று, இது வழக்கமான கதை என்பதையும் மறந்து படத்தை ஆர்வத்துடன் பார்க்க வைப்பதோடு, “ஒரு நல்லவனை நல்லவனாக நடிக்க வச்சிட்டீங்களே”, “சாதி இல்லனு சொல்றவன் என்ன சாதி என்று தேடாதீங்க” போன்ற வசனங்கள் மூலம் கவனம் ஈர்க்கிறார்.

கதை எதுவாக இருந்தாலும், திரைக்கதை மற்றும் காட்சிகளை விவரிக்கும் முறை தான் ஒரு படத்தின் வெற்றியை தீர்மானிக்கும் என்பதை மிக சரியாக புரிந்துக்கொண்டு கதையை கையாண்டிருக்கும் இயக்குநர் அந்தோணி பாக்யராஜ், ஜெயம் ரவி ரசிகர்களை மட்டும் இன்றி, குடும்ப ரசிகர்களையும் ஈர்ப்பதற்கான அம்சங்களை அளவாக கையாண்டு படத்தை ரசிக்க வைத்திருக்கிறார்.

மொத்தத்தில், இந்த ‘சைரன்’ ஜெயம் ரவிக்கு நிச்சயம் சல்யூட் அடிக்கும்.